Novel Günleri - Bilgilendirme!

Bölümün tamamını okumak için üye olmalısınız! Üye olmak için tıklayınız.

14. Bölüm Ateş Topu, Ateş Topu

Çevirmen: Violet / Editor: Güz

Tam olarak söylemek gerekirse, Richard birinci sınıf bir ateş topu atmayı öğrenmişti.

Ateş topu, efsanevi 3. sınıf bir büyüydü, 1. seviye büyücülerden 3. seviye büyücülere olduğu kadar Sharon için de önemliydi. Büyü, etrafta dolaşan pek çok efsaneye ve atasözüne sahip eşsiz bir varlıktı, en yaygın olanı ise sadece ateş topları atabilen bir büyücü iyi bir büyücü değildir sözüydü ancak bu atasözünün görüşü ne olursa olsun, bu büyü eşsiz kabul ediliyordu. Ateş topu, 3. seviye ve altındaki büyücüler için çok önemliydi ve 6. seviyenin altındaki büyücülerin savaş alanında da rol oynamalarına olanak veriyordu, bu yüzden gelişmekte olan bir büyücünün ilk öğrendiği büyü o olurdu.

Büyünün yapılması üç saniye sürüyordu ve onu otuz metre kadar uzaklıktaki bir hedefe fırlatmak mümkündü. Düşmanların hafif yanıklarla yüzleşeceği 10 metrelik bir etki alanı vardı ve doğrudan darbede 5. seviye bir savaşçıyı ortadan kaldırırdı. 3. sınıf büyülerin en güçlü olanı, birden fazla kişiyi hedef alma kabiliyetiydi ve rakibini tek tek hedef almak zorunda olan savaşçılar, bu yüzden bir büyücü karşısında çaresiz kalıyorlardı.

Büyünün kuvveti, düşük seviyeli büyücüleri uzun araştırmalara sevk etmişti bir zamanlar, bu da doğrudan o atasözünün yaratılmasını yol açmıştı bir bakıma. Araştırmanın doruk noktasında, 8. seviyeden bir büyücü beş tane ateş topu ile büyük bir büyücüyü öldürmenin mümkün olduğunu belirtmişti.

Bu, büyü tarihinin seyrini değiştiren ve ateş topunu insanların çalışacakları ve tartışacakları popüler bir konu haline getiren bir araştırmaydı. Başlangıçta “Ateş Topu Gücünün Bileşeninin İncelenmesi” başlıklı olan bu çalışma, 18 seviye bir büyücünün bile aynı anda on iki ateş topu karşısında hayatta kalamayacağı sonucuna varıyordu. En kötü durumda, eğer büyücü patlayıcı gücü ona yansıtan kapalı bir alanın içinde ise onun işini bitirmek için sadece beş tanesi bile yeterli olurdu.

Bu çalışma bir süreliğine fark edilmemişti, bir işgüzar kimse çalışmanın adını “Büyük Bir Büyücü Sadece Beş Ateş Topu İle Öldürülebilir” olarak değiştirene kadar. İnsanlar güçlerini önemsiz gösterdikleri için büyük büyücüleri oldukça kızdırmıştı bu. Ancak bu çalışmanın mantığı detaylı ve güvenilirdi, hesaplamalar doğruydu ve teoride kalmasına rağmen sonuç gerçekti.

Ancak hiçbir büyük büyücü, kapalı bir alana yerleştirilip, beş ateş topunun kendisini vurmasına izin vermezdi. Ateş topu gibi düşük sınıf büyülerden etkilenmeyecek kadar büyük miktarda manevi güce ve manaya sahiplerdi onlar. Bu sonuç sadece kontrollü bir ortamda meydana getirilebilirdi. Yine de, daha zayıf büyücüler ve büyü kullanamayanlar bu gerçeklerden bihaberdi ve tek düşündükleri, ateş topunun büyük bir büyücüyü öldürebiliyor olmasıydı.

Bu her ne kadar büyük büyücüleri öfkelendirmiş olsa bile, onlar da çaresizdi. Aynı anda beş ateş topu tarafından vurulma fikrini tartışmaları aptalca olurdu. Bu düşünce ekolü büyünün ilerlemesinde bazı engellere neden oluyordu, dolayısıyla büyük bir büyücü, onlarca meslektaşı ve yüzlerce Acolyte ile yoğun bir araştırma yürütülmesine ön ayak oldu. Üç yıl sonra hazırlanan rapor, ateş topu üzerinde çalışmaya çok fazla vakit harcayan bir büyücünün, ileri zamanlarda kendisini geliştirmeyle ilgili zorluklarla karşılaşacağı sonucuna varıyordu. Ateş topu, onların ustalaştıkları son büyü olabilirdi!

Rapor, bu büyüde en üst düzeye çıkmış olan büyücülerin yaygara koparmasına sebep olmuştu. Çalışmada kullanılan verilere karşı sayısız eleştiri yapılarak, toplanan istatistiklerin mantıksız ve hatalarla dolu olduğunu iddia ettiler. Ancak büyü üzerinde araştırma yapan güçsüz büyücüler, verileri kendi bulguları ile çapraz referans gösteremedi ve kendilerine ait kaynaklar elde edemediler. Böylece, herkes bu çalışmayı kendi teorilerinde alıntılamak zorunda kaldı ve bu şekilde, dağınık verileri gerçeğe dönüştürmüş oldular. Birinin teorileri bu verilerle uyuşmuyorsa, onun deneyleri yanlış sayılıyordu.

Bu ateş topu büyücülerini ne kadar sinirlendirse de, nihayetinde “hakikati” kabul ettiler. Araştırmalarının kendi ilerlemelerini de etkileyecek olmasından korkmuşlardı; karşı çıktıkları araştırmaya öncülük eden büyücünün ünlü olmaması, onun büyük bir büyücü olduğu gerçeğini değiştirmezdi.

Bu olay ateş topunun etrafında dönen görüşleri tekrar değiştirerek, uzun vadede büyünün gelişmesini kolaylaştırdı. Yine de bu süreç, grup büyüklüğünün büyücülerin seviyeleri kadar önemli olmadığını kanıtlamıştı.

Ateş topu en nihayetinde ateş topuydu. İnsanlar ne düşünürse düşünsün, büyünün kendisi özeldi. Hatta bir savaş alanında on binlerce askerle karşı karşıya gelen 20. seviye bir büyücü, muhtemelen işe birkaç ateş topu fırlatmakla başlayacaktı. Hızlı atılış, sessiz sihirli sözler, hassaslık için iyileştirmeler, yavaşlatma etkisi… Her türlü araştırma, onun 6. sınıfın altındaki en iyi büyü olduğunu gösteriyordu.

Orijinal teoriyi yazan büyücü, bu furya sona yaklaştığında, Beş Ateş Topu Büyücüsü olarak adlandırılıp, tarihin tozlu sayfalarına sürgün edildikten sonra unutulup gitmişti…

Koyumavi’nin geniş bilgi kaynaklarına göz atan Richard, büyünün ardındaki karmaşık tarihi kavrayıvermişti.

Tüm bir ay boyunca öğretilenler arasında, doğrudan büyüyle ilgili olan şeyler sadece çeşitli büyü ekolleri, temel meditasyon ve başlangıç seviyesi büyülerdi. Bunlar da tüm ayın sadece üç günü boyunca sürmüştü.

Başlangıç büyülerini öğreten profesör, aynı zamanda büyük bir büyücüydü, bu yüzden sadece büyücülüğün arkasındaki teori olan elementleri stabilize etmeyi öğretti öğrencilere. Büyülü sözler, el teknikleri ve diğer pratik kısımlara kısaca değinilip bireysel çalışmaya bırakılmıştı. Okulda geçirdiği bir ay, profesörlerin teoriye odaklanıp, daha çok araştırma yaptığını gösterdi Richard'a. Büyü yapma gibi uygulamalı derslerde, kısa bilgiler veriliyor ve geri kalanını öğrencilerin kendi başlarına çözmeleri bekleniyordu.

Farklı bir yer, onları sahtekâr ya da düşük seviyeli olarak yaftalayabilirdi, fakat Koyumavi'de teori temel alınıyordu; zira iyi bir araştırma, Sharon’ın beğenisini kazanmanın kısa yoluydu. Ayrıca, eski tarih öğretmeni dışındaki herkes, en azından 14. seviyede büyük bir büyücüydü. Tek başına bu bile her türlü şüpheyi ortadan kaldırıyordu.

Richard, aldığı bir büyü metninden öğrenmişti ateş topunu. Yapılışı ya da kontrol edilmesi o kadar da zor değildi, çünkü 3. sınıf bir büyü olmasının temel nedeni, aslında çok fazla mana gerektirmesiydi. Her gün derslerden sonra, Richard hem meditasyonunda, hem de eğitiminde pratik yapıyordu. Altı başlangıç seviyesi büyüsünün hepsinde birden ustalaşması, on beş gün sürmüştü ve ilk büyüsünü ararken büyü sisteminin alt tabakasıyla ilgili bilgi de edindi aynı zamanda.

Onun bilgelik yeteneği, bu konuda bilinçsizce devreye giriyordu. 3. sınıf ateş topunun atılmasının son derece kolay olduğunu keşfetmişti, üstelik 1. sınıf büyülerden bile daha kolaydı bu. Sonuçta binlerce yıl süren araştırma ve çalışmalar büyüyü mükemmele yakınlaştırmış, etkin ve verimli bir hale getirmişti. Ayrıca Richard hala bir gençti ve merakı doymak bilmiyordu. Öğrendiği her şeyi uyguladığında simülasyonlar, Richard’ın büyüyü yapmak için gerekli olan manaya sahip olduğunu gösteriyordu, o anda çocuğun kalbi muazzam bir şekilde hızlandı.