Novel Günleri - Bilgilendirme!

Bölümün tamamını okumak için üye olmalısınız! Üye olmak için tıklayınız.

13. Bölüm Endişelenme, Favori İkilim Asla Ayrılmayacak

Çevirmen: Violet / Editor: Violet

 

Babam yarın dönecek mi? Ne çabuk?

Roel şaşırmıştı çünkü Marki Carter'ın birdenbire işlerine ara vereceğini düşünmemişti. Refleks olarak dalgın dalgın alt çenesini okşadı, görünüşte Akademisyenler Ülkesi Brolne'deki yaşlı bilginlerin jestlerini taklit ediyordu.

Küçük çocuğun yaşlılara özgü bir el hareketi yaptığını gören hizmetçiler kendilerini tutamayıp hafifçe kıkırdadılar.

Aziz Mesit Teokrasisi’nin bir soylusu olan Marki Carter için sabit iş günü kavramı yoktu. Kim onun pozisyonundaki birini çalışmaya zorlayabilirdi ki? Bununla beraber, Kutsal Şövalye Tarikatı'nın Baş Büyücüsü olarak Marki Carter ordu mensubu olarak kabul edilebilirdi ve yeni büyüler araştırmaktan ve astlarını eğitmekten sorumluydu.

Ascart Hanedanı’nın süregelen refahının ardındaki sebep, orduyla olan köklü bağlantılarında yatıyordu. Ailede yetenekli büyücüler olması, nüfuzlarının orduya da işlemesini sağlamıştı. Aslında Ascart Hanedanı’nın geçmişteki birkaç neslinde ordunun en tepesine yükselenler bile olmuştu.

Bu nedenle, Marki Carter tımarın yönetimini emrindeki yetkililere emanet etmeyi seçerek zamanını sık sık şövalyelerle geçiriyordu. Rutin bir teftiş yapmak için ayda sadece üç ila beş günlüğüne geri döner ve tımarın gelişimine yön vermek için toplantılar düzenlerdi.

Çok açık ki Roel'in yanında herhangi bir aile üyesi olmadan büyümesinin sebebi de buydu ve Marki Carter bu konuda kendini oldukça suçlu hissediyordu.

Roel hızlı bir hesap yaptı, babasının son gidişinin üzerinden sadece iki hafta geçmişti. Bu kadar çabuk dönmesi ve yanında bir misafir getirmesi de tuhaftı...

Elbette Ascart Hanedanı’nın konuğu olmaya hak kazananlar son derece önemli şahsiyetlerdi. Marki Carter'ın konağı önceden bilgilendirme zahmetine girmesi için en azından vikont rütbesinde bir soylu olmaları gerekiyordu. Bunun altında yatan anlam, ‘O özel bir konuk, o yüzden hazırlanın!’dı.

Roel, onun kim olabileceğini merak etmekten kendini alamadı.

Bunu bir süre ciddiyetle düşündü ve sonunda... onun yerine akşam yemeğine girişmeye karar verdi.

Pek fazla tanıdığı olmadığı için başka çaresi de yoktu! Amaçsızca düşünmek yerine, karnını doyurmak ve biraz Sevgi Puanı kazanmak gibi faydalı bir şeyler yapsa daha iyi olurdu!

“Hadi, Alicia. Ahh—”

“Glomp!”

“Ne uslu bir kız. Tadı nasıl? Bu sefer çok ekşi olmasın diye aşçıya biraz daha şeker eklemesini söyledim.”

“Mm, tadı eskisinden çok daha iyi. Teşekkürler, Roel ağabey.”

Alicia başını kaldırıp tatlı bir şekilde gülümsedi. Parıldayan yakut gözlerinin derinliklerinde sanki sabah güneşinin ışınları gizleniyor gibi görünüyordu ve başkalarını içeriye bakmaya teşvik ediyordu.

Ahhhhh! Ne kadar tatlı! Gerçekten bir gün bu yüzden öleceğim!

Roel ileri atılıp bu sevimli kız kardeşe sımsıkı sarılmamak için kendini zor tutuyordu. Büyük bir çaba göstererek soğukkanlılığını korudu ve bir peçete alıp Alicia'nın ağzının kenarına bulaşan sosu nazikçe sildi. Bu dokunuş karşısında küçük kızın gözleri kısıldı, sahibi tarafından şımartılan küçük bir kediyi andırıyordu.

Aslında bu işi hizmetçiler yapmalıydı ama onlar halden anlamayan insanlar değillerdi. Yerlerinde kalıp küçük ikilinin arasında geçenleri hafifçe gülümseyerek izlemeyi tercih ediyorlardı… gerçi Anna'nın parıldayan gözlerine katlanmak biraz zordu.

Ay bu ne tatlılık böyle, her gün gözüm gönlüm açılıyor!

Alicia'nın Ascart Hanedanı’ndaki konumu geçen aydan beri hızla yükseliyordu. Bir baron ailesinden evlat edinilmiş bir kızken, artık hizmetçiler tarafından Ascart Hanedanı’nın gelecekteki reisi olarak görülüyordu.

Roel ve Alicia’nın arasında geçenler bunda büyük rol oynuyordu, ancak belirleyici etken aslında Roel ve Marki Carter arasındaki konuşmanın kasıtsız sonucuydu.

Baba ve oğul arasındaki samimi sohbet sadece Roel'in amacına ulaşmasına izin vermekle kalmamış, aynı zamanda babasının Alicia'ya davranış biçiminde bir değişiklik de dahil olmak üzere bazı istenmeyen yan etkileri de beraberinde getirmişti.

‘Serseri-oğlumu-tekrar-doğru-yola-sokmak-için-benzer-yaşta-başka-bir-çocuğu-kullanma’ stratejisinin epey başarılı olduğunu öğrendikten sonra Marki Carter, Alicia'ya derinden müteşekkirdi. Onu daha çok sevmeye başlamıştı. Bu davranış değişikliğine yol açan adamın kıza olan minnettarlığı olsa da, evin hizmetçileri tarafından çok farklı bir şekilde yorumlanmıştı.

Efendi Marki Carter gerçekten Alicia'yı onaylıyor! Ascart soyunun devamını sağlamak için genç efendiyi onunla evlendirmek niyetinde!

Bu tür söylentiler malikanenin içinde çoktan yayılmıştı ve Roel'in davranışları da bunu doğrular nitelikteydi. ‘Roel X Alicia’ yakıştırması insanlar arasında şaşırtıcı bir hızla yayılarak Roel için muazzam bir Sevgi Puanı kaynağı sağlıyordu.

Bir yandan, bu son derece çekici iki kişi arasındaki tatlı çocukluk aşkı hikayesi, biraz daha yaşlı hizmetçiler arasında son derece popülerdi, diğer yandan da hangi hizmetçi olursa olsun, başka bir yerden gelen bir yabancıyla şansını denemek yerine genç yaştan tanıdığı birinin Ascart Evi’nin hanımı olmasını tercih ederdi.

Aferin, genç efendi! Cazibenizle Bayan Alicia'nın gönlünü çalın ki Ascart Hanedanımızın geleceği parlak olsun!

Yumruklarını göğsünün önünde sıkıca kenetlemiş olsan Anna içinden Roel için tezahürat yapıyordu.

Ancak Roel'in düşünceleri onunkinden tamamen farklıydı.

9 yaşındaki ve 7 yaşındaki birinin romantik aşkın ne olduğunu gerçekten anlayacağını düşünmek abartıydı. Eskiden bir yetişkin olan Roel bile, gelişmemiş vücudu nedeniyle şu anda erkek-kız ilişkilerine karşı hiçbir şey hissetmiyordu. Alicia'yı sadece çok sevimli bulduğu için seviyordu; adeta yorgun ruhunu iyileştiren devaydı.

Alicia'yı besledikten sonra Roel de yemeğini hızla mideye indirdi. İkili günün erken saatlerinde birlikte vakit geçiremedikleri için akşam yemeğinden sonra bunu telafi etmeye karar verdiler. Marki Carter şu anda ortalıkta yoktu. Belli bir programa uymalarını sağlayacak kimse olmadığı için istedikleri kadar uyanık kalabilirlerdi!

Ancak genç bedenleri yine de çok çabuk yoruluyordu. Saat sekizi vurduğunda Roel ve Alicia çoktan odalarına çekilmişlerdi.

Ama asıl soru şuydu—Roel ve Alicia akşam yemeğinden sonra ve yatmadan önceki zaman diliminde birlikte ne yapıyorlardı?

Gece aydınlatmasının aşırı yüksek fiyatı nedeniyle, halk tabakasından çoğu insan yatmadan önce rahatlatıcı bir fincan çay içmeyi veya sevdikleriyle sohbet etmeyi tercih ederdi. Yatakta herhangi bir ek aktivite olup olmayacağı ise kişiye kalmıştı.

Ancak soylular için gece aktiviteleri bundan çok daha kapsamlıydı. Para sorun olmadığı için, satranç oynamak ya da kitap okumak gibi yapabilecekleri pek çok şey vardı. Sanatsal yönlerini benimseyenler dans etmeyi veya biraz müzik çalmayı tercih edebilirlerdi. Etrafta daha fazla insan olduğunda, bir ‘ay seyri partisi’ düzenlemeyi bile seçebilirlerdi.

Alicia ve Roel genellikle birlikte sohbet ederek veya kitap okuyarak vakit geçiriyorlardı, ancak daha önce dersleri hakkında konuştukları için konu kaçınılmaz olarak bu yöne gidiyordu.

“Roel ağabey, bu soruyu çözmekte zorlanıyorum. Bana öğretebilir misin?”

Alicia ödevini alıp Roel'e danıştığı anda, oda aniden doğal olmayan bir sessizliğe gömüldü. Biraz önce hala Roel’i destekleyen hizmetçiler aniden oldukları yerde donup kaldılar. Profesyonel Anna bile hazırlıksız yakalanarak şaşkınlığını zamanında gizleyemedi.

Şimdi bir çuval inciri berbat mı edecek?

Anna, Roel'in kişisel hizmetçisi olarak, derslerindeki şu anki durumunu herkesten daha iyi biliyordu. Roel şu an Alicia'nın gerisinde olduğuna göre, onun sorusunu nasıl çözebilirdi ki?

Bu kriz karşısında Anna öne çıkıp araya girdi.

“Hanımefendi, genç efendimiz vergi tahsilatını denetlemekle yoğun bir gün geçirdi, bu yüzden korkarım ki...”

“Hayır, sorun değil.”

Roel hizmetçileri dehşete düşürecek şekilde, Anna'nın zamanında müdahalesini reddetti. Zarif bir şekilde Alicia'nın ödevini aldıktan sonra kıza kendinden emin bir gülümsemeyle baktı.

“Hangi kısımda sorun yaşıyorsun? Sana öğreteyim.”